Harry’s focus op Israel 729

Geachte lezers,

Dank voor al uw reacties op mijn vorige Focus en uw bezorgdheid over mijn echtgenote.
Ik kan u mededelen dat mijn echtgenote weer thuis is. We wachten op uitslagen van onderzoeken en ondertussen zorgen we goed voor haar.
Het ziekenhuis in Netanya heeft haar goed behandeld en laten we het beste hopen.

Ik was afgelopen week even in Netanya en bezocht daar een winkel die enkel en alleen Judaïca verkoopt. Een fantastische, heerlijke winkel. Mocht u weer naar Israël komen, ga er langs: Smilanski 13, Netanya.

4 en 5 mei dit jaar waren rare dagen door de corona-virus. Ieder jaar gedenk ik mijn familieleden en denk ik ook aan de onderduikfamilie in Rheden die mijn broer en mij het leven heeft gered.
Tante Peet, de moeder van dit gezin, had nog twee zusters en alle drie de gezinnen hebben onderduikers in huis gehad. Drie gezinnen die begrepen wat hun taak in het leven was. Bijzondere, heel bijzondere mensen.
Een vriend, Leo van Gelderen die bij een van de zussen was ondergedoken, heb ik dit jaar gevraagd bloemen te leggen bij het huis waar mijn broer en ik drie jaar hebben ondergedoken. Als symbool voor mijn dankbaarheid.

Misschien komt het door mijn leeftijd, maar die tijd toen houdt me steeds meer bezig. En steeds weer verbaas ik me over al die organisaties die eigenlijk de Duitsers hielpen. Zoals de NS, het Rode Kruis, banken, verzekeringsmaatschappij en ga maar door.

Sinds 1948 hebben we een eigen land met een eigen leger en kan zoiets vreselijks nooit meer gebeuren. Het is daarom belangrijk dat iedere nieuwe immigrant goed opgevangen wordt, vooral de eerste periode. Hoe meer handen om het land te helpen hoe beter.

Voor de Nederlanders is er de Irgun Olei Holland (IOH). Toen mijn vrouw en ik meer dan dertig jaar geleden naar Israël verhuisden, werden we op Ben Goerion opgevangen door een van hun medewerkers. Ze hielp ons op het vliegveld met al het papierwerk en verder hebben we nooit meer iets van ze vernomen.
Dat is jammer. De IOH organiseert al jaar en dag bijeenkomsten, en ook wij gaan daar regelmatig naar toe. Maar heel veel belangrijker is om iedere nieuwe immigrant goed op te vangen en verder te begeleiden. Vele malen heb ik getracht met ze hierover te praten, maar dat is me nooit gelukt. Heel jammer, want het is een belangrijk onderwerp.

Ik sluit deze Focus af met u wederom dringend te vragen: vergeet onze slachtoffers van terreur niet. Zij hebben recht op een goed bestaan.

Shalom,
Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 728

Beste mensen,

Vanuit een ongelofelijk heet Israël: shalom! Het land verkeert al een paar dagen in een hittegolf en de temperatuur varieert van 40 graden in het westen, noorden en centrum van het land tot wel 50 graden in het zuiden.
Oudere mensen wordt geadviseerd binnen te blijven en dat doe ik dan ook.

Israël heeft sinds zondag een nieuwe regering, er is wat tijd overheen gegaan voordat de samenstelling lukte, maar nu lijkt er een brede en goede regering. Met als bijzonderheid voor het eerst een minister van Ethiopische achtergrond. De 39-jarige Pnina Tamano-Shata is benoemd tot minister van immigratie. Een belangrijke post gezien de stromen Joden die nog steeds naar Israël emigreren.

Het andere, wat verdrietige nieuws is dat mijn vrouw, we zijn bijna 64 jaar getrouwd, in het ziekenhuis ligt sinds een paar dagen. Laten we bidden en hopen dat zij snel gezond en wel weer thuis komt. Ik was gisteren in het ziekenhuis en het raakte me met hoeveel zorg de verpleging daar bezig is. Ik ging met een gerust hart terug naar huis.

Rest mij verder u, zoals in iedere Focus, op het hart te drukken, ons financieel te steunen. Slachtoffers van terreur hebben er niet voor gekozen slachtoffer te zijn, het is hen overkomen. Slachtoffers van terreur is voor het leven, ook dat is geen keuze.

Het minste dat wij kunnen doen, is hen financieel te ondersteunen en hen te laten weten dat we ze niet vergeten. Ook niet in deze coronacrisis.

Daarom beste lezers, vergeet het doel van onze stichting niet!

Shalom en bij voorbaat dank,
Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 727

Geachte lezer en belangstellende voor LeChaim,

Ik had me vorige week voorgenomen dat mijn Focus de laatste zou zijn. Ik heb echter zo veel reacties ontvangen, dat ik met mijn werk doorga.
Er is ook een tweede reden. Ik word beroerd van alle artikelen, gesprekken en waarschuwingen over het coronavirus.

Veel mensen zijn geïnfecteerd en ieder land heeft eigen maatregelen genomen.
Wanneer men, mijns inziens, aan het begin van de ziekte met een aantal vakbekwame figuren bij elkaar was gekomen en gewerkt had aan middelen om de ziekte te bestrijden en te voorkomen, zag het er vandaag wellicht anders uit. Ook en vooral economisch. Maar ook het sociale leven. De grote vraag is hoe ziet de wereld er morgen uit.
Het aantal doden is schrikbarend hoog. Desondanks worden de maatregelen versoepeld.

Israël
Op 29 november 1947 heeft de Algemene Vergadering van de V.N. beslist om een Joodse staat uit te roepen. Op 14 mei 1948 is de staat door de Israëlische vertegenwoordigers van alle politieke partijen uitgeroepen en erkend.

Ons leven is hier goed; niet altijd makkelijk, maar goed. Gezien het antisemitisme dat vandaag zo aanwezig is, kan ik alleen schrijven: Waar u ook leeft, er is maar één staat waar u als Jood veilig kunt leven en dat is hier in Israël.

Theodor Herzl
Theodor Herzl werd geboren in het Hongaarse gedeelte van de toenmalige dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije als zoon van Jacob Herzl en Jeanette Diamant, die in 1858 gehuwd waren. Zijn moeder kwam uit een textielfamilie en dweepte met de Duitse cultuur. Zijn vader was reeds een welgesteld zakenman die duidelijk wou laten weten een Hongaar te zijn. Zijn ouders waren niet orthodox, maar vierden wel de Joodse feesten. Herzl volgde een Joodse school.
Al jong bleek dat hij literair onderlegd was. In 1884 promoveerde hij er tot doctor.
Als student had hij enkele antisemitische ervaringen. Hij moest zelfs ontslag nemen bij zijn studentenclub na een anti-Joodse manifestatie.

Na zijn studie begon Herzl een journalistieke loopbaan bij de Oostenrijkse krant Neue Freie Presse. Voor dit blad werkte hij eerst in Wenen en later in Parijs. In beide steden kwam hij onder de indruk van het felle antisemitisme dat er heerste. Vooral de rechtszaak van Dreyfus in Frankrijk waarvan hij verslag uitbracht, maakte diepe indruk op hem. Assimilatie van de Joden in Europa kwam hem daardoor voor als een illusie, de enige oplossing was volgens hem de oprichting van een eigen Joodse staat. Hij schreef: “Het beloofde land ligt daar waarheen wij het dragen. De Joden die het willen, zullen hun staat hebben, en zij zullen die ook verdienen.” Hiertoe publiceerde hij in 1896 het boek Der Judenstaat (= De Jodenstaat), waarin hij de aanzet gaf tot het georganiseerde zionisme. Hij argumenteerde dat het probleem dat Joden ondervonden een nationaal en geen individueel probleem was. Zijn invloed was groot, helaas stierf hij veel te jong op in juli1944, op vierenveertigjarige leeftijd.

4 en 5 mei
4 e n 5 Mei zijn bijzondere dagen. Ook in Israel. Op de 4e mei gedenken wij allen die vermoord zijn en op de 5e mei dat we bevrijd zijn. Ook deze dagen werden helaas door het coronavirus beïnvloed.

Israël
Bibi verklaart op 5 mei dat Israël de virus min of meer onder de knie heeft. Inmiddels is zijn regering eindelijk rond, want hij heeft Benny Gantz als bondgenoot, zodat er geen vierde verkiezingen uitgeschreven behoeven te worden.
Bibi is een uitstekende politieke leider en zorgt ervoor dat Israël veilig is om te wonen.
Verder nieuws heeft geen zin om in deze nieuwsbrief te vermelden. Het verandert van minuut tot minuut.

Nederland
Als het coronavirus nog meer onder controle is, en er weer gevlogen kan worden, heb ik plannen om naar Nederland te komen. Voor bijeenkomsten en om bestuurders te zoeken.

Voor nu verzoek ik u vriendelijk, maar wel heel dringend, een financiële bijdrage te storten, opdat we ons werk kunnen voortzetten. Laten we niet vergeten dat wij allen in vrijheid leven en daarom een verantwoordelijk hebben naar de slachtoffers van terreur, die niet gekozen hebben voor hun situatie.

Ik wens u allen gezondheid en … alvast een goede reis naar het mooiste land ter wereld!

Shalom, Harry


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 726

Beste lezer en belangrijke steun voor onze stichting,

Hierbij ontvangt u alweer de 726ste Focus. Ik maak al zo ongeveer 15 jaar deze nieuwsbrief die altijd zorgt voor donaties en reacties.

Ooit begon mijn werk via Maccabi om in Israël de bevolking te ondersteunen naar aanleiding van de gevolgen van de Jom Kippoer oorlog.
Daarna startte ik met stichting Beth Halochem, een organisatie voor invalide soldaten.
En tenslotte was het mijn initiatief om stichting Lechaim op te richten, die slachtoffers van terreur ondersteunt.

We blijven kampen met te weinig bestuurders. En zodra de coronacrisis voorbij is en er weer gevlogen wordt, ben ik van plan naar Nederland te komen om daar wat aan te doen.

Ondertussen kunt u zich uiteraard altijd aanmelden om ons te helpen. Gezien de reacties wekelijks naar aanleiding van mijn nieuwsbrief bent u betrokken bij ons werk. Heeft u interesse om een spreekbeurt te organiseren, ook al kunnen we nog geen datum vastleggen, neem dan toch contact me op.

Corona
Iedere minuut van de dag is de situatie anders. Ik vraag me dagelijks af of de regeringsleiders bij het nemen van hun beslissingen wel gedacht hebben aan de economische resultaten. Wereldwijd ligt de economie grotendeels stil. Het toerisme, bedrijfsleven, sportevenementen, het is allemaal dicht of uitgesteld.

Israëlische regering
Er is eindelijk, na twee verkiezingen, een nieuwe regering. Gelukkig maar, want er is meer dan genoeg te doen.

4 mei
Morgen is het 4 mei. Een dag van herdenken, herinneren en nooit vergeten. Dankbaar ben ik dat ik dat die vreselijke jaren heb overleefd, samen met mijn moeder en broer. Juist vandaag denk ik extra aan al die familieleden en vrienden die het niet hebben overleefd. We mogen hen nooit vergeten.

Ik wens u een goede week toe, vergeet onze stichting niet. U kent ons doel: steun geven aan slachtoffers van terreur. Maar dat kunnen we alleen met uw steun.

Tot horens, tot ziens of tot schrijvens
Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 725

Beste mensen,

De coronacrisis houdt ons allemaal bezig. Vooral de uiteindelijke gevolgen voor de economie, het sociale leven, de sportevenementen en ga maar door, zullen indringend anders zijn.

Gisteren vierde Nederland de verjaardag van onze koning Willem Alexander. Op een andere manier dan we gewend zijn. Op de verschillende beelden die ik zag van gesprekken die het koninklijk gezin via de computer met een veelheid van mensen uit de bevolking voerde, was duidelijk te zien hoe populair ze zijn. Indrukwekkend was het spelen van het Wilhelmus om 10 uur.
Het deed mij denken aan het verleden en aan April 1940.

Mijn moeder kwam oorspronkelijk uit Schmallenberg in Duitsland. Ook twee van haar drie zussen waren met jongemannen uit Winterswijk getrouwd. De drie zwagers reisden in familieverband vele keren op en neer naar Schmallenberg. Dat was niets bijzonders en voor de grenspolitie geen aanleiding om argwaan te hebben. Ook omdat mijn vader vloeiend Duits sprak. Vóór 1933 had hij zowel met de grenspolitie als met de douane een goede relatie en die relatie bleef, ook na de machtsovername in de jaren dertig in Duitsland. Hij had hun vertrouwen. In die periode raakte vader betrokken bij spionageactiviteiten voor de Britse inlichtingendienst. Er was destijds in Nederland een spionagenetwerk actief dat moet hebben doorgehad wat zich afspeelde in die grensstrook. Waarschijnlijk werd vader daarom begin oktober 1939 gearresteerd en verhoord op het politiebureau in Winterswijk

Na zijn vrijlating verhuisde hij naar Den Haag, “achter de waterlinie”, daar was het veilig. En ook daar behield hij uiteraard zijn informatiebronnen. Via hen moet hij op de hoogte zijn gebracht van de dreigende situatie, want in april 1940 liet hij moeder, mijn broer en mij met grote spoed overkomen uit Winterswijk naar het huis dat hij huurde in Scheveningen, aan de Maastrichtsestraat 102.’

Op 10 mei 1940 brak in Nederland de oorlog uit. Vier dagen later was het land bezet. Die dag reed ik met vader op de Oude Scheveningseweg. Overal zagen we Nederlandse soldaten aan de kant van de weg zitten. Een ongewoon beeld. Vader stopte en vroeg een van de soldaten wat er aan de hand was. Nederland had de wapens neergelegd. Van dat bericht was vader duidelijk aangeslagen.

Hij wist voldoende: “Nederland heeft gecapituleerd. Mijn leven en dat van mijn gezin is in gevaar.” Hij moet ten einde raad geweest zijn. Eenzaam ook. Zijn Engelse opdrachtgever kon hem op dat moment niet helpen en wat hij van de Nederlandse overheid mocht verwachten, was in oktober 1939 al duidelijk geworden tijdens zijn arrestatie in Winterswijk.

In stilte reden we terug naar huis. We luisterden naar de radio. Het Wilhelmus werd tweemaal gespeeld. Die middag gebeurde er iets raars. Hoewel het een zomerse dag was, sloten mijn ouders de ramen en maakten de kolenhaard aan. Niet voor de warmte, zo bleek. Die middag verbrandden mijn ouders dozen vol documenten die blijkbaar niet in Duitse handen mochten vallen.

In de nacht van 14 op 15 mei moet vader in de haven naar een boot gezocht hebben om ons, en hem, naar Engeland te brengen. Helaas lukte dat niet. En op 15 mei, hij moet in doodsangst geweest zijn, maakte hij een eind aan zijn leven. Hij was toen negenendertig.

Mijn moeder, mijn broer en ik overleefden de oorlog. Ik zette me in om invalide soldaten en slachtoffers van terreur te helpen, het laatste doe ik nog steeds.

Het Wilhelmus deed me ook aan een andere gebeurtenis denken. Lang geleden was er een groep invalide Israëlische soldaten in Nederland voor een vakantie. Ze werden, ik was daarbij, ontvangen op Soestdijk, waar de toenmalige koningin Juliana hen toesprak en van iedere soldaat wilde weten hoe het kwam dat hij invalide was geraakt. We zongen samen het Wilhelmus en het Hatikva, het Israëlische volkslied, het was een indrukwekkende bijeenkomst.

Ik wens u allen nog vele jaren, blijf gezond en doe voorzichtig en vergeet onze stichting niet. De slachtoffers van terreur hebben juist nu onze hulp hard nodig.

Shalom, Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 724

Beste lezers,

Het was gisteren wel een bijzondere dag.
Onze dochter Malka had voor haar jarige moeder iets bijzonders georganiseerd.
Vanwege het coronavirus mogen we, net zoals iedereen, de deur niet uit. Dus kwam de muziek bij ons thuis. Als verrassing kwam de Israëlische fluitist Arik voor haar spelen.
Kijk hier de video: https://www.youtube.com/watch?v=5OEcVXWh3As

Hij nam ooit deel aan het legerorkest dan optrad in Nederland voor de stichting Beth Halochem. Ik heb het dan over ongeveer vijfendertig jaar geleden. Het orkest speelde in zeven verschillende plaatsen in Nederland onder leiding van de bekende dirigent Graziani. Het was een gigantische operatie qua beveiliging, overnachting en vervoer.
Het was de basis voor de latere stichtingen Chai en LeChaim.

Ik blijf het moeilijk vinden dat we niet voldoende bestuurders en/of actievelingen kunnen vinden. Vergeet niet dat onze stichting werkt voor diegenen die zich inzetten voor het bestaan van Israël en het Joodse volk.

Dagelijks ontvang ik vele honderden e-mails en lees ik het nieuws door om u op te hoogte te houden. Het was mijn plan om naar Nederland te komen en spreekbeurten te houden, samen met fluitist Arik. Maar door het corona virus is het niet toegestaan bijeenkomsten te houden en te vliegen.

Na vele jaren actief te zijn geweest, is het nu tijd voor een nieuw bestuur. Dus houd ik me nu bezig om nieuwe mensen te vinden. Help me daarmee.

En uiteraard ga ik door met het binnenhalen van donaties voor de slachtoffers van terreur.
Laat wat van u horen,

U allen een prettige week gewenst en bij voorbaat dank voor uw donatie
Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 723

Beste mensen,

Het zijn voor ons allen moeilijke en ingewikkelde tijden, toch richt ik mij tot u met een persoonlijk verzoek.

Al jarenlang werk ik, samen met een aantal bestuurders zoals de penningmeester, voor de slachtoffers van terreur in Israël. Na een aanslag of oorlog zijn er velen die voor de rest van hun leven getekend zijn. Lichamelijk en/of psychisch. Vaak is het zo traumatisch dat het nooit meer overgaat. Wat invloed heeft op hun eigen leven, maar zeker ook op hun gezin. In Israël zijn er helaas te veel van dit soort gevallen.

Ook al ben ik inmiddels op een gezegende leeftijd, ik hoop dit jaar 93 jaar jong te worden, waar velen rustig in hun stoel zitten en genieten van het nietsdoen, mij lukt dat niet.
Ik voel me verplicht hen die het zo moeilijk hebben te helpen.

Door de jaren is dat redelijk gelukt, maar de afgelopen maanden komt er te weinig geld binnen.

Ik zoek dan ook een opvolger die mijn taken overneemt en mijn werk voortzet. Een frisse wind die roering brengt en met een eigen bestuur actief wordt. Waarbij ik hopelijk de spreekbeurt- avonden, als dit weer mogelijk is, weer kan houden.

Wie voelt zich geroepen? Wie wil mijn werk overnemen? Tenslotte … het is Pesach … ook voor de slachtoffers van terreur. Wij steunen hen financieel vooral nu! Help ons hierbij.

Laat ons, maar vooral hen niet in de steek.

Ik wens u een goede Pasen en Pesach,
Shalom, Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 722

Beste lezers,

Ondanks dat de zon schijnt, de lente is begonnen en Israël er fleurig en vrolijk uitziet, bevinden we ons allen in een vreemde en moeilijke periode.

Pesach, Pasen en eind april ook de Ramadan zijn echte familiefeesten. Maar grote bijeenkomsten, waar ook ter wereld, zijn voorlopig verboden.

Bijzondere initiatieven, waarbij zelfs toestemming is gegeven van het Israëlische rabbinaat, om via internet toch gezamenlijk de seider te kunnen vieren, brengen hopelijk wat verlichting.

Ook al is het niet te vergelijken, de situatie brengt mijn gedachten terug naar de jaren 1940-45. Ik was toen een paar jaar ondergedoken. Ik kan me nu niet meer voorstellen hoe ik die tijd doorgekomen ben. Internet was er niet en ook geen mobiele telefoons.

De corona situatie in Israël is ernstig, maar lijkt op dit moment onder controle. We mogen, behalve voor boodschappen, niet verder dan 100 meter van huis. Vooral ouderen, net zoals in Nederland, wordt geadviseerd thuis te blijven. En dat doen mijn vrouw en ik dan ook. Gelukkig hebben we een tuintje en kunnen naar buiten.

De meeste landen in de wereld houden zich nu bezig met het genezen en stoppen van de coronavirus. Waarom is er niet een internationaal comité, vraag ik me af. Dit vraagt toch om een veel bredere aanpak?

Naast de zorg om de corona-uitbraak, blijft het op het Israëlische politieke front rommelen. Weinig valt er over te schrijven, omdat het per uur verandert.

Ik realiseer me dat dit geen tijd is om een financiële bijdrage van u te vragen, iedereen heeft het op dit moment moeilijk. Toch wil ik, net zoals ieder jaar een beroep op u doen. Met Pesach zijn vanwege de bijzondere koosjere wetten in deze periode, de dagelijkse boodschappen altijd veel duurder.

Onze slachtoffers van terreur hebben het daarom extra moeilijk. En ook al lijkt het stil aan de grens met Gaza, afgelopen week werd er toch weer een raket op Sderot afgeschoten. Het komt altijd onverwachts en het betekent dat de bevolking daar nooit rustig en relaxed leeft.

Met iedere bijdrage zijn we blij, laat hen niet in de steek.

Ik wens u, ondanks alles, een goede Pesach en Pasen en vooral: blijf gezond.

Shalom,
Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 721

Geachte lezers en belangstellenden,

Sinds de maatregelen, die de staat genomen heeft om het coronavirus te bestrijden, hebt u van mij weinig gehoord. Reden is dat er ieder uur ander nieuws is en het bijna niet bij te houden is.

Het is stil op de Israëlische wegen, in de parken en de winkels. Sinds een paar dagen mogen we niet meer dan honderd meter van het huis vandaan. Ik kom de deur ook niet meer uit en houd me aan de aangepaste regels.

Het is jammer dat de media zich niet hebben aangepast. Het zou fijn zijn naast het nieuws over het virus ook wat andere, lichtere onderwerpen te behandelen. Helemaal nu we allemaal verplicht thuis zitten.

Deze tijd doet me denken aan de oorlogsjaren 40-45. Mijn broer en ik waren twee jaar lang ondergedoken en hielden onszelf bezig. Ik kan me niet herinneren dat we ons toen verveeld hebben.
Ik verveel me ook niet en kan u mededelen dat we een nieuw project hebben toegevoegd.

Behalve Sderot en Shiloh gaan we ook Stichting Shalva in het zuiden helpen.
Ik heb de eer gehad om met de heer Kalman, directeur van deze stichting, Shalva op te bouwen. Deze organisatie heeft zo’n vijfhonderd hulpbehoevenden. In een volgende focus ga ik u meer details doorgeven.

Ik herinner me nog goed mijn eerste ontmoeting met hem, vele jaren geleden. Via een magazine dat ik toen leidde, had ik een financiële actie voor zijn initiatief gehouden.
Toen we elkaar in levende lijve ontmoetten, stelde hij zich voor als de creatief ingenieur van Shalva en zei me: “Als u niet voor het geld had gezorgd, was het nooit van de grond gekomen”.

Ik doe een beroep op u allen om ons financieel te steunen. Zeker nu er een belangrijk project voor kinderen is toegevoegd.

Help ons helpen in deze voor ons allen moeilijke tijd.

Mijn laatste Focus heeft niet alleen goede financiële resultaten opgeleverd maar ook veel emotionele reacties.

Wij gaan door omdat er maar één Israël is en één Joods volk.

Shalom, dank voor uw steun en blijf gezond,
Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 720

Beste mensen, in deze moeilijke tijden valt er weinig te schrijven. Daarom dit mooie verhaal.

Blijf gezond!

Shabbath Shalom en een goede zondag,
Harry Nihom

 

Maar de lente wist het niet…

Het was begin 2020…
De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,
Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen
De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…

Het was Maart 2020…
De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg, de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch…Iedereen wist wat er aan de hand was

Maar de lente wist het niet
En de bloemen bleven bloeien
En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan
En de zwaluwen kwamen terug
En de lucht werd roze en blauw
Het werd later donker en ’s ochtends kwam het licht vroeg door de ramen

Het was Maart 2020…
De jongeren studeerden online, vanuit huis
Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis
Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen
Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten
Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars
Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken
Mensen moesten vanuit huis gaan werken
Ondernemers kwamen in de problemen
De meeste kinderen konden niet meer naar school
Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het

Maar de lente wist het niet en het ontsproot
Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af
Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren
Het was Maart 2020

Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief
Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten
Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging
Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk
In de supermarkt waren allerlei schappen leeg
Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon
Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was
Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…
Er was isolatie, ziekte en paniek….Toen werd de angst pas echt!!

En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…
En de weken duurden ineens veel langer…
En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…
De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…
De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde

Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien
De Magnolia stond in de knop
De vogeltjes begonnen aan hun nestjes

En toen…
Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt
Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen
Er was weer tijd om te schrijven en te lezen, mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit
Sommigen leerden een nieuwe taal
Sommigen ontdekten kunst
Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug
Anderen stopten met onwetend onderhandelen
Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin
Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen
Anderen verlieten hun vastgeroeste relatie om de liefde van hun leven te vinden
Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken
Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit
Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn
Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen
Mensen herstelden van hun stressvolle leven
Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar
Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen
De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan
Gepensioneerde zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg
Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen
Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel die keihard aan het werk waren om in de zorg alles draaiende te houden

Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen…
En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit
Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…Dat wisten we allemaal

En de lente wist het niet,
En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit
En het werd steeds warmer
En er waren veel meer vogels

En toen kwam de dag van bevrijding…
De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was. En dat het virus had verloren!
Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
En toen ging iedereen de straat op…
Met tranen in de ogen…
Zonder maskers en handschoenen…
De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was
En de wereld was mooier en liefdevoller geworden
En de mensen waren humaner geworden
En ze hadden weer waarden en normen
De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen
Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan

En toen kwam de zomer….
Omdat de lente het niet wist
En hij was er nog steeds
Ondanks alles
Ondanks het virus
Ondanks de angst
Ondanks de dood

Omdat de lente het niet wist,
leerde iedereen
de kracht van het leven…

Susan Blanco


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie