Harry’s focus op Israel 726

Beste lezer en belangrijke steun voor onze stichting,

Hierbij ontvangt u alweer de 726ste Focus. Ik maak al zo ongeveer 15 jaar deze nieuwsbrief die altijd zorgt voor donaties en reacties.

Ooit begon mijn werk via Maccabi om in Israël de bevolking te ondersteunen naar aanleiding van de gevolgen van de Jom Kippoer oorlog.
Daarna startte ik met stichting Beth Halochem, een organisatie voor invalide soldaten.
En tenslotte was het mijn initiatief om stichting Lechaim op te richten, die slachtoffers van terreur ondersteunt.

We blijven kampen met te weinig bestuurders. En zodra de coronacrisis voorbij is en er weer gevlogen wordt, ben ik van plan naar Nederland te komen om daar wat aan te doen.

Ondertussen kunt u zich uiteraard altijd aanmelden om ons te helpen. Gezien de reacties wekelijks naar aanleiding van mijn nieuwsbrief bent u betrokken bij ons werk. Heeft u interesse om een spreekbeurt te organiseren, ook al kunnen we nog geen datum vastleggen, neem dan toch contact me op.

Corona
Iedere minuut van de dag is de situatie anders. Ik vraag me dagelijks af of de regeringsleiders bij het nemen van hun beslissingen wel gedacht hebben aan de economische resultaten. Wereldwijd ligt de economie grotendeels stil. Het toerisme, bedrijfsleven, sportevenementen, het is allemaal dicht of uitgesteld.

Israëlische regering
Er is eindelijk, na twee verkiezingen, een nieuwe regering. Gelukkig maar, want er is meer dan genoeg te doen.

4 mei
Morgen is het 4 mei. Een dag van herdenken, herinneren en nooit vergeten. Dankbaar ben ik dat ik dat die vreselijke jaren heb overleefd, samen met mijn moeder en broer. Juist vandaag denk ik extra aan al die familieleden en vrienden die het niet hebben overleefd. We mogen hen nooit vergeten.

Ik wens u een goede week toe, vergeet onze stichting niet. U kent ons doel: steun geven aan slachtoffers van terreur. Maar dat kunnen we alleen met uw steun.

Tot horens, tot ziens of tot schrijvens
Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 725

Beste mensen,

De coronacrisis houdt ons allemaal bezig. Vooral de uiteindelijke gevolgen voor de economie, het sociale leven, de sportevenementen en ga maar door, zullen indringend anders zijn.

Gisteren vierde Nederland de verjaardag van onze koning Willem Alexander. Op een andere manier dan we gewend zijn. Op de verschillende beelden die ik zag van gesprekken die het koninklijk gezin via de computer met een veelheid van mensen uit de bevolking voerde, was duidelijk te zien hoe populair ze zijn. Indrukwekkend was het spelen van het Wilhelmus om 10 uur.
Het deed mij denken aan het verleden en aan April 1940.

Mijn moeder kwam oorspronkelijk uit Schmallenberg in Duitsland. Ook twee van haar drie zussen waren met jongemannen uit Winterswijk getrouwd. De drie zwagers reisden in familieverband vele keren op en neer naar Schmallenberg. Dat was niets bijzonders en voor de grenspolitie geen aanleiding om argwaan te hebben. Ook omdat mijn vader vloeiend Duits sprak. Vóór 1933 had hij zowel met de grenspolitie als met de douane een goede relatie en die relatie bleef, ook na de machtsovername in de jaren dertig in Duitsland. Hij had hun vertrouwen. In die periode raakte vader betrokken bij spionageactiviteiten voor de Britse inlichtingendienst. Er was destijds in Nederland een spionagenetwerk actief dat moet hebben doorgehad wat zich afspeelde in die grensstrook. Waarschijnlijk werd vader daarom begin oktober 1939 gearresteerd en verhoord op het politiebureau in Winterswijk

Na zijn vrijlating verhuisde hij naar Den Haag, “achter de waterlinie”, daar was het veilig. En ook daar behield hij uiteraard zijn informatiebronnen. Via hen moet hij op de hoogte zijn gebracht van de dreigende situatie, want in april 1940 liet hij moeder, mijn broer en mij met grote spoed overkomen uit Winterswijk naar het huis dat hij huurde in Scheveningen, aan de Maastrichtsestraat 102.’

Op 10 mei 1940 brak in Nederland de oorlog uit. Vier dagen later was het land bezet. Die dag reed ik met vader op de Oude Scheveningseweg. Overal zagen we Nederlandse soldaten aan de kant van de weg zitten. Een ongewoon beeld. Vader stopte en vroeg een van de soldaten wat er aan de hand was. Nederland had de wapens neergelegd. Van dat bericht was vader duidelijk aangeslagen.

Hij wist voldoende: “Nederland heeft gecapituleerd. Mijn leven en dat van mijn gezin is in gevaar.” Hij moet ten einde raad geweest zijn. Eenzaam ook. Zijn Engelse opdrachtgever kon hem op dat moment niet helpen en wat hij van de Nederlandse overheid mocht verwachten, was in oktober 1939 al duidelijk geworden tijdens zijn arrestatie in Winterswijk.

In stilte reden we terug naar huis. We luisterden naar de radio. Het Wilhelmus werd tweemaal gespeeld. Die middag gebeurde er iets raars. Hoewel het een zomerse dag was, sloten mijn ouders de ramen en maakten de kolenhaard aan. Niet voor de warmte, zo bleek. Die middag verbrandden mijn ouders dozen vol documenten die blijkbaar niet in Duitse handen mochten vallen.

In de nacht van 14 op 15 mei moet vader in de haven naar een boot gezocht hebben om ons, en hem, naar Engeland te brengen. Helaas lukte dat niet. En op 15 mei, hij moet in doodsangst geweest zijn, maakte hij een eind aan zijn leven. Hij was toen negenendertig.

Mijn moeder, mijn broer en ik overleefden de oorlog. Ik zette me in om invalide soldaten en slachtoffers van terreur te helpen, het laatste doe ik nog steeds.

Het Wilhelmus deed me ook aan een andere gebeurtenis denken. Lang geleden was er een groep invalide Israëlische soldaten in Nederland voor een vakantie. Ze werden, ik was daarbij, ontvangen op Soestdijk, waar de toenmalige koningin Juliana hen toesprak en van iedere soldaat wilde weten hoe het kwam dat hij invalide was geraakt. We zongen samen het Wilhelmus en het Hatikva, het Israëlische volkslied, het was een indrukwekkende bijeenkomst.

Ik wens u allen nog vele jaren, blijf gezond en doe voorzichtig en vergeet onze stichting niet. De slachtoffers van terreur hebben juist nu onze hulp hard nodig.

Shalom, Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 724

Beste lezers,

Het was gisteren wel een bijzondere dag.
Onze dochter Malka had voor haar jarige moeder iets bijzonders georganiseerd.
Vanwege het coronavirus mogen we, net zoals iedereen, de deur niet uit. Dus kwam de muziek bij ons thuis. Als verrassing kwam de Israëlische fluitist Arik voor haar spelen.
Kijk hier de video: https://www.youtube.com/watch?v=5OEcVXWh3As

Hij nam ooit deel aan het legerorkest dan optrad in Nederland voor de stichting Beth Halochem. Ik heb het dan over ongeveer vijfendertig jaar geleden. Het orkest speelde in zeven verschillende plaatsen in Nederland onder leiding van de bekende dirigent Graziani. Het was een gigantische operatie qua beveiliging, overnachting en vervoer.
Het was de basis voor de latere stichtingen Chai en LeChaim.

Ik blijf het moeilijk vinden dat we niet voldoende bestuurders en/of actievelingen kunnen vinden. Vergeet niet dat onze stichting werkt voor diegenen die zich inzetten voor het bestaan van Israël en het Joodse volk.

Dagelijks ontvang ik vele honderden e-mails en lees ik het nieuws door om u op te hoogte te houden. Het was mijn plan om naar Nederland te komen en spreekbeurten te houden, samen met fluitist Arik. Maar door het corona virus is het niet toegestaan bijeenkomsten te houden en te vliegen.

Na vele jaren actief te zijn geweest, is het nu tijd voor een nieuw bestuur. Dus houd ik me nu bezig om nieuwe mensen te vinden. Help me daarmee.

En uiteraard ga ik door met het binnenhalen van donaties voor de slachtoffers van terreur.
Laat wat van u horen,

U allen een prettige week gewenst en bij voorbaat dank voor uw donatie
Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 723

Beste mensen,

Het zijn voor ons allen moeilijke en ingewikkelde tijden, toch richt ik mij tot u met een persoonlijk verzoek.

Al jarenlang werk ik, samen met een aantal bestuurders zoals de penningmeester, voor de slachtoffers van terreur in Israël. Na een aanslag of oorlog zijn er velen die voor de rest van hun leven getekend zijn. Lichamelijk en/of psychisch. Vaak is het zo traumatisch dat het nooit meer overgaat. Wat invloed heeft op hun eigen leven, maar zeker ook op hun gezin. In Israël zijn er helaas te veel van dit soort gevallen.

Ook al ben ik inmiddels op een gezegende leeftijd, ik hoop dit jaar 93 jaar jong te worden, waar velen rustig in hun stoel zitten en genieten van het nietsdoen, mij lukt dat niet.
Ik voel me verplicht hen die het zo moeilijk hebben te helpen.

Door de jaren is dat redelijk gelukt, maar de afgelopen maanden komt er te weinig geld binnen.

Ik zoek dan ook een opvolger die mijn taken overneemt en mijn werk voortzet. Een frisse wind die roering brengt en met een eigen bestuur actief wordt. Waarbij ik hopelijk de spreekbeurt- avonden, als dit weer mogelijk is, weer kan houden.

Wie voelt zich geroepen? Wie wil mijn werk overnemen? Tenslotte … het is Pesach … ook voor de slachtoffers van terreur. Wij steunen hen financieel vooral nu! Help ons hierbij.

Laat ons, maar vooral hen niet in de steek.

Ik wens u een goede Pasen en Pesach,
Shalom, Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 722

Beste lezers,

Ondanks dat de zon schijnt, de lente is begonnen en Israël er fleurig en vrolijk uitziet, bevinden we ons allen in een vreemde en moeilijke periode.

Pesach, Pasen en eind april ook de Ramadan zijn echte familiefeesten. Maar grote bijeenkomsten, waar ook ter wereld, zijn voorlopig verboden.

Bijzondere initiatieven, waarbij zelfs toestemming is gegeven van het Israëlische rabbinaat, om via internet toch gezamenlijk de seider te kunnen vieren, brengen hopelijk wat verlichting.

Ook al is het niet te vergelijken, de situatie brengt mijn gedachten terug naar de jaren 1940-45. Ik was toen een paar jaar ondergedoken. Ik kan me nu niet meer voorstellen hoe ik die tijd doorgekomen ben. Internet was er niet en ook geen mobiele telefoons.

De corona situatie in Israël is ernstig, maar lijkt op dit moment onder controle. We mogen, behalve voor boodschappen, niet verder dan 100 meter van huis. Vooral ouderen, net zoals in Nederland, wordt geadviseerd thuis te blijven. En dat doen mijn vrouw en ik dan ook. Gelukkig hebben we een tuintje en kunnen naar buiten.

De meeste landen in de wereld houden zich nu bezig met het genezen en stoppen van de coronavirus. Waarom is er niet een internationaal comité, vraag ik me af. Dit vraagt toch om een veel bredere aanpak?

Naast de zorg om de corona-uitbraak, blijft het op het Israëlische politieke front rommelen. Weinig valt er over te schrijven, omdat het per uur verandert.

Ik realiseer me dat dit geen tijd is om een financiële bijdrage van u te vragen, iedereen heeft het op dit moment moeilijk. Toch wil ik, net zoals ieder jaar een beroep op u doen. Met Pesach zijn vanwege de bijzondere koosjere wetten in deze periode, de dagelijkse boodschappen altijd veel duurder.

Onze slachtoffers van terreur hebben het daarom extra moeilijk. En ook al lijkt het stil aan de grens met Gaza, afgelopen week werd er toch weer een raket op Sderot afgeschoten. Het komt altijd onverwachts en het betekent dat de bevolking daar nooit rustig en relaxed leeft.

Met iedere bijdrage zijn we blij, laat hen niet in de steek.

Ik wens u, ondanks alles, een goede Pesach en Pasen en vooral: blijf gezond.

Shalom,
Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 721

Geachte lezers en belangstellenden,

Sinds de maatregelen, die de staat genomen heeft om het coronavirus te bestrijden, hebt u van mij weinig gehoord. Reden is dat er ieder uur ander nieuws is en het bijna niet bij te houden is.

Het is stil op de Israëlische wegen, in de parken en de winkels. Sinds een paar dagen mogen we niet meer dan honderd meter van het huis vandaan. Ik kom de deur ook niet meer uit en houd me aan de aangepaste regels.

Het is jammer dat de media zich niet hebben aangepast. Het zou fijn zijn naast het nieuws over het virus ook wat andere, lichtere onderwerpen te behandelen. Helemaal nu we allemaal verplicht thuis zitten.

Deze tijd doet me denken aan de oorlogsjaren 40-45. Mijn broer en ik waren twee jaar lang ondergedoken en hielden onszelf bezig. Ik kan me niet herinneren dat we ons toen verveeld hebben.
Ik verveel me ook niet en kan u mededelen dat we een nieuw project hebben toegevoegd.

Behalve Sderot en Shiloh gaan we ook Stichting Shalva in het zuiden helpen.
Ik heb de eer gehad om met de heer Kalman, directeur van deze stichting, Shalva op te bouwen. Deze organisatie heeft zo’n vijfhonderd hulpbehoevenden. In een volgende focus ga ik u meer details doorgeven.

Ik herinner me nog goed mijn eerste ontmoeting met hem, vele jaren geleden. Via een magazine dat ik toen leidde, had ik een financiële actie voor zijn initiatief gehouden.
Toen we elkaar in levende lijve ontmoetten, stelde hij zich voor als de creatief ingenieur van Shalva en zei me: “Als u niet voor het geld had gezorgd, was het nooit van de grond gekomen”.

Ik doe een beroep op u allen om ons financieel te steunen. Zeker nu er een belangrijk project voor kinderen is toegevoegd.

Help ons helpen in deze voor ons allen moeilijke tijd.

Mijn laatste Focus heeft niet alleen goede financiële resultaten opgeleverd maar ook veel emotionele reacties.

Wij gaan door omdat er maar één Israël is en één Joods volk.

Shalom, dank voor uw steun en blijf gezond,
Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 720

Beste mensen, in deze moeilijke tijden valt er weinig te schrijven. Daarom dit mooie verhaal.

Blijf gezond!

Shabbath Shalom en een goede zondag,
Harry Nihom

 

Maar de lente wist het niet…

Het was begin 2020…
De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,
Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen
De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…

Het was Maart 2020…
De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg, de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch…Iedereen wist wat er aan de hand was

Maar de lente wist het niet
En de bloemen bleven bloeien
En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan
En de zwaluwen kwamen terug
En de lucht werd roze en blauw
Het werd later donker en ’s ochtends kwam het licht vroeg door de ramen

Het was Maart 2020…
De jongeren studeerden online, vanuit huis
Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis
Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen
Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten
Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars
Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken
Mensen moesten vanuit huis gaan werken
Ondernemers kwamen in de problemen
De meeste kinderen konden niet meer naar school
Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het

Maar de lente wist het niet en het ontsproot
Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af
Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren
Het was Maart 2020

Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief
Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten
Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging
Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk
In de supermarkt waren allerlei schappen leeg
Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon
Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was
Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…
Er was isolatie, ziekte en paniek….Toen werd de angst pas echt!!

En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…
En de weken duurden ineens veel langer…
En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…
De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…
De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde

Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien
De Magnolia stond in de knop
De vogeltjes begonnen aan hun nestjes

En toen…
Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt
Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen
Er was weer tijd om te schrijven en te lezen, mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit
Sommigen leerden een nieuwe taal
Sommigen ontdekten kunst
Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug
Anderen stopten met onwetend onderhandelen
Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin
Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen
Anderen verlieten hun vastgeroeste relatie om de liefde van hun leven te vinden
Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken
Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit
Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn
Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen
Mensen herstelden van hun stressvolle leven
Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar
Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen
De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan
Gepensioneerde zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg
Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen
Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel die keihard aan het werk waren om in de zorg alles draaiende te houden

Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen…
En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit
Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…Dat wisten we allemaal

En de lente wist het niet,
En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit
En het werd steeds warmer
En er waren veel meer vogels

En toen kwam de dag van bevrijding…
De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was. En dat het virus had verloren!
Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
En toen ging iedereen de straat op…
Met tranen in de ogen…
Zonder maskers en handschoenen…
De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was
En de wereld was mooier en liefdevoller geworden
En de mensen waren humaner geworden
En ze hadden weer waarden en normen
De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen
Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan

En toen kwam de zomer….
Omdat de lente het niet wist
En hij was er nog steeds
Ondanks alles
Ondanks het virus
Ondanks de angst
Ondanks de dood

Omdat de lente het niet wist,
leerde iedereen
de kracht van het leven…

Susan Blanco


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 719

Beste lezers,

Helaas hebben wij de afgelopen weken te weinig donaties binnengekregen om de kinderen in Sderot, slachtoffers van terreur, een feestelijk Poeriem te laten vieren.

Daarom doe ik vanavond, terwijl de hele wereld in de ban is van het coronavirus en Israel vrijwel dicht is, een beroep op uw vrijgevigheid.

Stel dat iedereen die mijn Focus leest vanavond 10 euro overmaakt, dan kunnen wij de kinderen in het zuiden van Israel direct helpen.

Slachtoffers van terreur kiezen niet voor hun situatie. Wij hebben wel een keuze. Laten we het verschil maken met elkaar.

Dank en shalom,
Harry Nihom


Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 718

Beste lezers,

Het is vrij moeilijk om vandaag een overzicht te geven van de toestand in Israël.

Het coronavirus houdt het land, net zoals in de rest van de wereld, in de ban. Ondanks dat er, op dit moment, maar een tiental gevallen bekend is, heeft Bibi Netanyahu strenge maatregelen genomen om de ziekte beperkt te houden.

Grote evenementen, zoals voetbalwedstrijden, zijn afgelast. Bijeenkomsten met meer dan honderd mensen worden afgeraden. Iedere Israëli die vanuit het buitenland terugkeert naar Israël en zich bevond in een land dat op de zwarte lijst staat, moet twee weken in quarantaine. China, Thailand, Zuid-Korea, Japan en Italië zijn onder andere landen met een vergroot risico. Ook is de Israëlische bevolking gevraagd om niet naar het buitenland te reizen.

Maar de maatregelen gaan nog verder, zo wordt men bijvoorbeeld verzocht niet meer met bankbiljetten te betalen uit angst dat via deze weg het virus kan verspreiden.

Tijdens de verkiezingen op 2 maart waren zelfs de stemhokjes aangepast, opdat het virus zich niet kon verspreiden. De gevolgen voor het land zijn groot. Productiebedrijven hebben gebrek aan arbeiders en daardoor minder omzet. Een gedeelte van de bevolking is in quarantaine. Het openbaar vervoer ligt bijna stil omdat mensen bang zijn om van een ander het virus te krijgen. Ondertussen is men in Israël druk bezig een antivirus te vinden.

De Nederlandse spoorwegen
Voor de betrokkenheid in de Tweede Wereldoorlog bij het vervoer van Joden naar kamp Westerbork, heeft het Centraal Joods Overleg (CJO) een claim van 50 miljoen euro neergelegd bij de NS. Het CJO, een samenwerkingsverband van Joodse organisaties, vindt dat de Nederlandse Spoorwegen (NS) falen bij het maken van afspraken over een collectieve tegemoetkoming en zijn verantwoordelijkheid niet nakomt. De NS gaat daar niet in mee en wil geen eenmalig, collectief bedrag aan het CJO geven. Onlangs las ik het dagboek van Anne Frank. Het raakte me en bracht me terug naar mijn eigen onderduiktijd. Weer realiseerde ik me hoe dapper de mensen zijn geweest die het leven van mij en mijn broer hebben gered en wat een levensgevaarlijke risico’s zij hebben genomen. Op het niet uitvoeren van bevelen van Hitler stond de doodstraf.

Verkiezingen
Voor de derde parlementsverkiezingen in korte tijd ging afgelopen dinsdag Israël naar de stembus. Voorgaande keren lukte het Bibi niet om een coalitie te vinden om een regering te vormen. Ook afgelopen dinsdag was het verschil weer gering. Premier Benjamin Netanyahu eiste de overwinning op. Volgens exitpolls, die in de nacht van maandag op dinsdag bekend werden, haalde zijn Likud-partij 36 of 37 zetels. De coalitie van rechtse partijen waar zijn partij deel van uitmaakt kwam uit op 59 van de 120 zetels. Het wordt wederom een moeilijke kwestie om een coalitie te vormen.

Aanslag
Op 23 februari heeft de Palestijnse Islamitische Jihad een bomaanslag bij de grens uitgevoerd. De aanslag werd verijdeld door het IDF, het Israëlische leger, die de terrorist hebben gedood.

Ontmoeting
Tijdens zijn eerste officiële staatsbezoek aan Australië heeft de Israëlische president Reuven Rivlin een ontmoeting gehad met minister-president Morrison van Australië. Rivlin bedankte Morrison voor zijn vriendschap en steun aan Israël.

Donaties
Ook al lijkt het stil aan de grens met Gaza en houdt men zich in Israël meer bezig met het coronavirus en de uitslag van de verkiezingen, onze slachtoffers van terreur lijden iedere dag. Ook als er geen raketten vallen. Zij verdienen onze steun!

In de laatste Focussen die u ontvangen heeft, vermeldden wij steeds drie bankrekeningen. Die van Shiloh, Sderot en onze eigen stichting. Dit heeft voor grote verwarring gezorgd. Onze excuses hiervoor. Daarom vanaf nu weer gewoon één rekening.
Wilt u dat uw donatie op een speciale plek terechtkomt, zoals bijvoorbeeld Sderot, stuur mij dan een mail hierover en ik zal zorgen dat uw geld goed terechtkomt.

Groet en shalom
Harry


Als u ons werk wilt steunen met een bijdrage, dan stellen wij dit bijzonder op prijs!
Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie


Harry’s focus op Israel 717

Beste lezers,

Dank aan al diegenen die vorige week gereageerd hebben op mijn Focus. Uw reacties zijn te veel om allemaal persoonlijk te beantwoorden.

Regen
Het heeft heel lang niet zo geregend als de afgelopen maanden. En het is ook kouder dan normaal. Ook nu, terwijl ik de Focus schrijf, komt het met de bakken uit de hemel. Het is een zegen voor het land. Het Meer van Tiberias is steeds voller aan het raken en, dat is heel lang niet gebeurd, men is daar nu zelfs bang voor overstromingen.

Verkiezingen
In maart zijn er weer verkiezingen in Israël. Het lukt de heren politici maar niet om tot een overeenstemming te komen. Het is afwachten of de uitslagen dit keer wel zo zijn dat het mogelijk is om een regering te vormen.

Amerika
Of je voor of tegen Trump bent, hij is een meer dan goede vriend van Israël en dat is belangrijk.

Israël
Regelmatig krijg ik de vraag of het wel veilig is om naar Israël op vakantie te komen. Ik kan natuurlijk niemand adviseren, een ieder moet doen wat goed voelt. Maar dat André Rieu, voor de tweede keer in twee jaar, naar Israël komt om op te treden, wil toch wel wat zeggen.
Twee jaar geleden was ik aanwezig bij een van de avonden en dat was een groot feest.

Verleden en heden
Veel aandacht is er dit jaar voor de Tweede Wereldoorlog. Ik wil met u een herinnering delen uit die tijd. In mei 1940 reed ik met mijn vader door Scheveningen. We stopten bij een groep Duitse militairen die ons mededeelde dat Nederland de wapens had neergelegd en dat Nederland was bezet. We reden onmiddellijk naar huis en hoorden het vreselijke nieuws ook op de radio. De gevolgen hiervan zijn u allen bekend. Dat ik de eer heb om op Jom Hashoa, de Joodse herdenkingsdag van de Tweede Wereldoorlog, een kaars aan te mogen steken, zie ik als een herdenking aan allen die die vreselijke jaren niet hebben overleefd.
Het is de reden dat ik me, tot vandaag, inzet voor slachtoffers van terreur.

Daarom, beste lezer, wil ik u vragen ons hierbij financieel te steunen. De slachtoffers van terreur hebben niet voor hun lot gekozen en ik zie het als onze taak hen te ondersteunen.
Bij uw overmaking kunt u aangeven of uw bedrag voor Shiloh of Sderot is.

Ik wens u een goede gezondheid en wie weet tot ziens hier in Israël of in Nederland!
Harry Nihom


Als u ons werk wilt steunen met een bijdrage, dan stellen wij dit bijzonder op prijs!
Uw bijdrage kunt u overmaken op Stichting Lechaim, rekeningnummer NL87RABO0117723800
of doneer via Paypal op www.stichtinglechaim.nl/donatie